Theo Vereecken doet zijn verhaal

Ik ben opgegroeid in de wijk De Paal. Als klein ventje werd ik dikwijls meegenomen door "tante Stien" die naast ons woonde om te gaan wandelen in "den bos van Paep" die vlak achter ons mijn ouderlijk huis ligt gescheiden door de Galgenveldstraat die eertijds uitkwam op het Galgenveld van Hulst. Volgens mijn vader liep eertijds evenwijdig met deze straat ook een brede gracht die indirect aansloot op de Gentse vaart en waar in zijn kindertijd vissen in rondzwommen.

Van daar ging het naar de Bramenstraat waar toen nog de schaapherder voorbij trok, zo wandelden we richting De Klinge. Op het einde van de Bramenstraat sloegen we dan linksaf richting Het Kalf. Daar lag aan de rechterzijde, ongeveer aan het einde van de Mastendreef een brede waterpartij die men de Hondenput noemde - hier werden naar verluid jonge honden en katten in een zak verdronken.

Als we iets ouder waren gingen we in de grachten links en rechts van deze eeuwenoude wegel "oeppadoelen" ( embryonale kikvorsjes ) vangen.

De Stopersbossen waren meestal verboden terrein - ik kan mij nog goed herinneren dat we werden achternagezeten door de boswachters op hun fiets en zowat onze longen uit ons lijf moesten lopen om uit hun handen te blijven. Ook gingen we dikwijls op zoek naar vergiftigde eieren die werden uitgelegd om de natuurlijke vijanden van de fazanten te bestrijden.

Het heeft ook éénmaal gebrand op een "vaag" die aan de rechterzijde lag aan het einde van de Bramenstraat, juist in het begin van het Stropersbos. Thuis zagen we een smalle rookpluim die loodrecht uit het bos opsteeg - het moet op een zondag geweest zijn. De brandweer diende zijn water te halen uit de "put van Paep", een grote waterput die gegraven was geweest om water te verkrijgen voor het roten van vlas. Toen we daar als jonge gastjes gingen gaan kijken kregen we van de brandweer materiaal in de handen gestopt om het vuur uit te doven.

Ik meen mij ook te herinneren dat bij het uitgraven van deze waterput ofwel bij het bouwen van de huizen van de familie De Paepe een beker werd gevonden uit de 16de of 17de eeuw die men nog kan bewonderen in het museum te Sint-Niklaas.

Het water van de roterij werd vroeger ook via een gracht langsheen de Bramenstraat afgevoerd. Dat leverde natuurlijk onverhoopt plezier op maar soms ook een ( stinkend ) nat pak. Tante Stien heeft zich ooit eens misrekend toen ze de gracht wilde oversteken en is er dan achteruit ingesukkeld.

Theo Vereecken